U želji da obezbedi prikladan
pogled na Planinu Moriah, David je kupio postojeće žitno polje od lokalnog
seljaka za 50 srebrnih šekela (negde oko 450 grama u težini). U to vreme
žitna polja su se obično smeštala na vrhovima brda da bi imale dovoljno
povetarca da se oduvaju trice sa njih.
Nakon što je bio dobro čuvan u periodu od prethodnih 20 godina u svom
šatorskom Tabernaklu u Jarimu (Kiriath), David je, kao prvi korak, odlučio
da privremeno premesti Kovčeg na Planinu Sion. Stoga je Jerusalim postao
poznat kao Davidov Grad.
U želji da utvrdi raspoloživu
radnu snagu, David je naredio svojoj armiji da sprovede, prvi u istoriji,
popis stanovništva. Njegove trupe uradile su to tako što su skoncentrisale
građane u zbijene oblasti sa željom da sprovedu brzo prebrojavanje
(12).
Nažalost, zbog odsustva odgovarajuće higijene i sanitarnih uslova, zbog
ogromne prenatrpanosti, došlo je do rasta i širenja nezadovoljstva, zaraza i
krvoprolića, rezultujući gubitkom oko 20.000 života.
Da bi ublažio posledice
epidemije, David je odlučio da prinese žrtvu na Gori Morijah.(13)
To je bio prvi religiozni čin koji je tu obavljen. Nakon toga bio je
primoran da obnovi popis pod mnogo podnošljivijim uslovima. Utvrdio je da
raspolaže sa 153.300 stranih radnika koje je mogao da angažuje.
Premda je Prvi Hram u Jerusalimu uvek nosio ime
Kralja Solomona, on je u stvarnosti bio njegovog oca, Davida, koji je
stvorio i verovao u tu ideju i koji je postao motorna snaga u njenom
ostvarenju. Na primer, on je bio taj koji je definisao opštu ideju nacrta
hrama i planirao sve logističke složenosti koje su bile na putu njegove
moguće izgradnje. Ni tu se nije zaustavila Davidova vizija. On je takođe
osmislio u značajnim detaljima i zgrade za poslugu, uključujući i palate za
sebe i svoju ženu.
