U to vreme skoro sva Izrailjska
plemena žudela su za mirom i stabilnošću i verovala su da je to moguće
postići ponovnim ujedinjenjem. Zbog toga su se obratili molbom Samuilu da
izabere vođu kojeg bi oni mogli zvati Kraljem “kao i svi drugi narodi”. On
je izabrao i miropomazao jednog iz Gavaje (Labaya), koji je posle njegove
smrti, postao poznat kao Saul. (Shaűl na Hebrejskom znači 'tražen [od
naroda]') Njegov narod ga je uvek nazivao i smatrao za “Veliki Lav
Javeha”('Great Lion of Yaweh'). (
Pogledaj Prilog E)
Kralj Saul proveo je najveći
deo svoje vlasti u borbi sa plemenima sa brda i Filistejcima. Pobunjenički
vođa, zvani David, isticao se svojim mnogobrojnim hebrejskim plaćenicima
koji nisi pripadali nijednom određenom plemenu. Sam David bio je iz plemena
Juda, rođen u Vitlejemu i niskog porekla. Konačno, Saul je naterao Davida u
bekstvo, te je ovaj kasnije našao utočište u kraljevstvu Filistejaca.
Kao osvetu Saulu, David je
ponudio svoje snage Filistejcima jer mu je bilo poznato da se i sami
spremaju da napadnu Saula, ali njegov gest biva odbijen pošto mu Filestejci
nisu sasvim verovali. Konačan rezultat bio je u definitivnom Saulovom sukobu
sa Filistejcima na Planini Gilboa, gde on biva izdat od dela svojih
vlastitih trupa, što je dovelo do njegovog potpunog poraza. Tri Saulova
sina, uključujući Jonatana, bivaju ubijeni a sam Saul izvršio je
samoubistvo. Svoj četvorici ubijenih odsečene su glave i obešene na zidinama
obližnjeg grada Vet-Sanskog (Bethshean).
U međuvremenu, David je ušao i preuzeo kontrolu kao kralj nad gradom-državom
Hebronom, prethodno se oženivši Saulovom ćerkom Mihalom (Michal). Saulov
preostali sin, Isvostej( četvrti Saulov sin - Ishabal), je sada nasledio
kraljevstvo ali je njegova vlast bila neuspešna tokom sedam godina,
zatim se razboleo i od te bolesti i umro. Posle ovoga David je ubrzo
iskoristio svoj položaj kao Saulov zet i preuzeo kraljevstvo nad celim
Izraelom.
